1 września Konsul Generalny Ukrainy we Wrocławiu Taras Tokarski wziął udział w uroczystościach upamiętniających 87. rocznicę wybuchu II wojny światowej.

Uroczystości odbyły się na Cmentarzu Żołnierzy Polskich we Wrocławiu z udziałem przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, Wojska Polskiego, korpusu dyplomatycznego, duchowieństwa, organizacji kombatanckich oraz rodzin uczestników II wojny światowej. Uczestnicy ceremonii oddali hołd obrońcom Polski oraz milionom ofiar II wojny światowej.

Szczególnym momentem uroczystości było odznaczenie pułkownika w stanie spoczynku Eugeniusza Praczuka medalem „Obrońcy Ojczyzny 1939–1945” za zasługi w walce o niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.

Jego droga życiowa to los człowieka, przez którego historię można zobaczyć dramatyczne dzieje całego pokolenia.

Eugeniusz Praczuk urodził się 3 marca 1927 roku na terenie dzisiejszej Białorusi. Od dzieciństwa mieszkał i uczył się w Łucku, gdzie do dziś mieszkają jego krewni. Podczas okupacji hitlerowskiej, jeszcze jako nastolatek, został przymusowo skierowany do pracy w wojskowych warsztatach remontowych w Łucku. Właśnie wtedy zaangażował się w działalność konspiracyjną i przekazywał Armii Krajowej ważne informacje wywiadowcze.

Na początku 1944 roku władze sowieckie wraz z innymi młodymi Polakami wysłały go na Syberię. Kiedy transport zatrzymał się w Charkowie, 16-letni Eugeniusz wraz z kolegami uciekł i dołączył do polskich żołnierzy, którzy udawali się do Sum, gdzie formowano polskie wojsko.

W wieku 17 lat został dowódcą plutonu łączności 4. Brygady Pancernej 1. Drezdeńskiego Korpusu Pancernego Wojska Polskiego. Brał udział w forsowaniu Nysy Łużyckiej oraz w walkach pod Budziszynem – jednych z najbardziej krwawych bojów 2. Armii Wojska Polskiego.

Jego jednostka zakończyła szlak bojowy 10 maja 1945 roku w Mielniku w pobliżu Pragi. Dziś pułkownik w stanie spoczynku Eugeniusz Praczuk jest ostatnim żyjącym weteranem 4. Brygady Pancernej. W marcu 2026 roku ukończył 99 lat.

Jego los przypomina, jak złożona, tragiczna, a zarazem wspólna była historia naszych ziem w XX wieku.

Pamięć o tragedii II wojny światowej nabiera dziś szczególnego znaczenia. Ukraińcy, którzy obecnie bronią swojego państwa przed rosyjską agresją, jak nikt inny rozumieją cenę wolności, niepodległości oraz prawa narodu do samodzielnego decydowania o swojej przyszłości.

Oddając hołd bohaterom przeszłości, czcimy pamięć wszystkich, którzy walczyli przeciwko nazizmowi, wszystkich ofiar II wojny światowej oraz wszystkich, którzy dziś bronią swojej ziemi, swoich rodzin i wolności Europy.

Wieczna pamięć o ofiarach II wojny światowej.

Cześć i chwała tym, którzy dziś bronią wolności i niepodległości.